Większość z Was słyszała o najbardziej znanym lizbońskim
cmentarzu Cemitério dos Prazeres. Można tam łatwo dojechać – przy bramie
cmentarnej początkowe przystanki mają tramwaje 25 i 28, a także kilka
autobusów. Cmentarz sąsiaduje z dzielnicą Campo de Ourique leżącą na zachód od
centrum Lizbony. Założono go w 1833 r., gdy w mieście spustoszenie siała
epidemia cholery. Jest jednym z największych lizbońskich cmentarzy i dziś to
prawdziwe miasto umarłych, z nazwami ulic i numerami na grobowcach jak na
domach w mieście. Cmentarz sam w sobie robi wrażenie, jest ogromny, w
większości zadbany (choć zdarzają się zniszczone lub opuszczone grobowce, które
szybko przypominają nam, gdzie jesteśmy). Tuż nad grobami przelatują samoloty,
gdyż nad cmentarzem znajduje się szlak lotniczy dla samolotów lądujących na
lizbońskim lotnisku.
Na cmentarzu znajduje się niewielkie muzeum przycmentarne (Núcleo
Musológico), w którym eksponaty wchodzące w skład stałej ekspozycji pochodzą ze
zniszczonych i opuszczonych grobowców. Na samym cmentarzu jest wiele pięknych
grobowców, będących architektonicznymi dziełami sztuki. Uwagę zwraca mauzoleum
Pedro de Sousy Holsteina, wybitnego portugalskiego polityka i dyplomaty, który
zmarł w 1850 r. Grobowiec, który powstał rok wcześniej, jest największym
prywatnym grobowcem w Europie (tak piszą w przewodniku po Lizbonie
wydanym w
2011 r. przez Dumont), pochowano w nim 200 osób (wszyscy poza dwoma duchownymi
byli z jednej rodziny). Wewnątrz jest nawet kaplica, w której znajdują się
dzieła sztuki znanych artystów.
Wśród osób, które spoczęły na Prazeres, jest wielu artystów,
aktorów, piosenkarzy, malarzy, pisarzy czy prezenterów telewizyjnych. Tutaj
pochowano m.in. Amálię Rodrigues, a dopiero potem jej ciało przeniesiono do
Panteonu Narodowego, podobnie było z piłkarzem Eusébio da Silva Ferreira, który
w Panteonie spoczął dopiero kilka miesięcy temu. Z kolei ciało Fernanda Pessoi,
po początkowym złożeniu na Prazeres, przeniesiono do klasztoru Hieronimitów.
Spośród znanych osób spoczywających na Cemitério dos Prazeres można wymienić
choćby Lucílię do Carmo, śpiewaczkę fado i matkę Carlosa do Carmo, pisarza Antoniego
Tabucchi, lekarza i feministkę Carolinę Beatriz Ângelo, aktorkę i piosenkarkę (także
fadistę ) Hermínię Silva, aktorkę Zitę Duarte, poetę i pisarza Henrique Lopes
de Mendonça, polityka i aktorkę Marię Barosso i wielu innych.
Autorem zdjęć jest Krzysztof Rosenberger
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz