Street Art na Avenida Fontes Pereira de Melo

W Lizbonie na Avenida Fontes Pereira de Melo, mniej więcej w okolicach numerów 20-26, stoją trzy opuszczone budynki. Opuszczone i w stanie ruiny. Wyglądałyby nieciekawie, gdyby nie fakt, że ktoś urządził sobie na ich elewacjach miejsce spełnienia artystycznego. No, powiedzmy że właśnie tak. Graffiti powstało mniej więcej w 2010 r., może w drugiej połowie 2009 (na zdjęciach Google Maps z czerwca 2009 jeszcze ich nie ma). nie udało mi się znaleźć autora prac, chociaż zdjęć budynków w internecie jest sporo - no cóż, dołożę swoje. Zwłaszcza że Avenida Fontes Pereira de Melo to jedno z miejsc w Lizbonie, które darzę pewnym sentymentem, bo tu postawiłem swoje pierwsze kroki w stolicy Portugalii - w bardzo bliskiej okolicy znajduje się hotel Zenit, gdzie mieszkałem podczas pierwszych lizbońskich wypadów. Interpretacji tego co widać na zdjęciach się nie podejmuję. Może ktoś?

Ascensores em Lisboa - lizbońskie windy, które wyglądają jak tramwaje

Lizbona jest miastem ulokowanym na licznych wzniesieniach, które zawsze sprawiały problemy z przemieszczaniem się. Częściowo lizbończycy rozwiązali je, uruchamiając system miejskich kolejek linowo-terenowych, zwanych funikularami, które na pierwszy rzut oka wyglądają jak tradycyjne żółte tramwaje. Przynajmniej wtedy, gdy nie są pomalowane, jak ostatnio z okazji czerwcowych Festas de Lisboa. Takie windy-tramwaje są w Lizbonie trzy: Ascensor da Glória, Ascensor da Bica i Ascensor da Lavra. Każda z nich ma tylko dwa przystanki - początkowy i końcowy, jednocześnie każda linia ma dwa wagony - jeden jedzie w dół, a drugi, który wyrusza w tym samym czasie, wspina się do góry. Słowo ascensor oznacza po prostu wyciąg.
Zamieszczone poniżej pliki wideo nie są najwyższej jakości, ale pokazują sposób przemieszczania się opisywanych pojazdów, które dawniej służyły mieszkańcom, a dziś są głównie atrakcją turystyczną.

Najstarszą windą jest Ascensor da Lavra, która łączy Rua Câmara Pestana i Largo da Anunciada. Tak jak dwie pozostałe, Ascensor da Lavra należy do Carris de Ferro de Lisboa, a w 2002 r. została uznawana za pomnik narodowy (dwie pozostałe również). Kolejka została zbudowana przez portugalskiego inżyniera Raoula Mesniera du Ponsarda i oddana do użytku 19 kwietnia 1884 r. Jest chyba najmniej popularna wśród turystów, bo znajduje się nieco na uboczu. Długość trasy to 188 m.

Ascensor da Glória jest natomiast najpopularniejszą windą, głównie za sprawą lokalizacji. Dolny przystanek umiejscowiony jest przy placu Restauradores, niedaleko miejsca, gdzie kończy się Avenida da Liberdade. Przystanek górny znajduje się przy ulicy São Pedro De Alcântara, tuż przy tarasie widokowym o tej samej nazwie. Oddano ją do użytku 24 października 1885 roku. Początkowo działała za pomocą systemu zasilania wodą, który rok później zmieniono na system parowy. Od 1915 roku jest napędzana elektrycznie. Długość trasy - 265 m.

Ascensor da Bica działa od 28 czerwca 1892 roku. Jej konstruktorem był Raoul Mesnier de Ponsard. Wozi pasażerów z Rua de São Paulo do Calçada do Combro/Rua do Loreto i pokonuje 283 m. Dolny przystanek znajduje się w kamienicy, do której wagon wjeżdża przez bramę.
Przejazd taką windą to dość spory wydatek - 3,60 € za przejazd w jedną stronę. Ale przyjemność jest nie mała!!

 Ascensor da Lavra w czerwcu 2014 r.

  Ascensor da Lavra w czerwcu 2014 r. - turyści chętnie fotografują się z windą

  Ascensor da Lavra w czerwcu 2014 r.

Motyw azulejos na Ascensor da Lavra w czerwcu 2014 r.

Ascensor da Glória w czerwcu 2014 r.

                                                  Ascensor da Glória w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Glória w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Glória w czerwcu 2014 r.

Ascensor da Glória w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Glória w lipcu 2011 r.

 Ascensor da Glória w lipcu 2013 r.

 Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Dekoracje na Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Wewnątrz Ascensor da Bica w czerwcu 2014 r.

 Tory, po których poruszają się wagony Ascensor da Bica

                                                   Sufit wagonu Ascensor da Bica (2014 r.)

 Brama, w której ma przystanek Ascensor da Bica

 Przystanek Ascensor da Bica (2011)

 Wewnątrz Ascensor da Bica (2011)

                                                               Ascensor da Bica w 2011 r.

Carlos do Carmo, Carminho - Lisboa Oxalá

Dziś utwór, do którego nagrania Carlos do Carmo zaprosił Carminho. Pochodzi z platynowej płyty mistrza Fado é Amor.